Martagonlilje (Lilium martagon)

Martagonlilje er ei hageplante med lange tradisjonar. Den kan ha vore dyrka her i landet sidan middelalderen, og truleg var den representert i klosterhagane, men dette finst det ikkje sikker kunnskap om.

Zwiebeln von Martigon er med på kvitteringane til Ludvig Rosenkrantz frå 1667. Martagonlilje ser ut til å ha føresetnader for å klara seg over lang tid i gamle hageanlegg, og lilja kan ha overlevt i hagen i over 300 år. Ho veks no som forvilla i Hundehaugen og like aust for hovudbygningen. Dermed er det sannsynleg at martagonliljene som har forvilla seg i hageanlegget, kan stamma frå dei som Ludvig Rosenkrantz kjøpte.

Martagonliljer vart flytta inn i 1700-tals feltet i Kjøkken- & Urtehagen, då den delen av hagen vart rekonstruert. Der står martagonliljene mellom planter som var vanlege i renessansehagen på Rosendal på 16- og 1700 talet, som sverdlilje (Iris pseudacorus), peon, malurt (Artemisia absinthium), abrodd (Artemisia abrotanum), vinrute (Ruta graveolens) og balsam ( ).

Botanisk omtale

Martagonlilja (Lilium martagon) har kransstilte avlange blad på ein stengel som kan vera ein meter høg. Blomen kjem i toppen av stengelen og har hengande raudfiolette eller kvite liljeblomar, der blomeblada krøllar seg oppover. Bladsettinga og forma på blomen er årsaka til at den i tillegg har namna kranslilje eller krølllilje
Martagonlilje høyrer til liljefamilien (Liliaceae).